Christina Cornelis

Vandaag leuke reacties op mijn stillevens. Over "Citroenthee" schrijft LS te D:

Ik blijf kijken naar dat schilderij. Het heeft iets raadselachtigs.
Die theepot blijft turen naar zijn product: een komvullende citroen. Het heeft iets existentialistisch. Zo keek Jean-Paul Sartre in 'La Nausée' naar de knoestige wortels van een boom die uit de grond staken. De volle, onontkoombare materie. Het staat in de weg, onafwendbaar als het noodlot, hoe mooi ook. Je moet ermee leven maar je kunt er niets mee: hoe moet je dat kopje leegdrinken? En toch zijn ze aan elkaar gelinkt. Dit schilderij is een magistrale metafoor voor de onbewuste  worsteling met la condition humaine: de duiding van het leven.

VF te A zegt over "Radijzen 2":

Dit zijn poetische radijzen. Waar liggen ze? Het kan overal zijn. Ik hou het op een rivieroever.

Inspirerende reacties! Vandaag ga ik een rivier schilderen, met hoog water.

Christina Cornelis